Ogórecznik lekarski – nasiona mikroziół

Czysty smak ogórka w chrupiącym mikrogreenie. Odśwież ceviche, sałatki i letnie napoje.

PEŁNA TABELA SPECYFIKACJI

Informacje ogólne

Dane dotyczące uprawy

Informacje dotyczące zdrowia i wartości odżywczych

O NAS

Czym są mikrogreeny z ogórecznika lekarskiego?

Ogórecznik lekarski (Borago officinalis), znany również jako gwiazdnica, słynie z pięknych niebieskich kwiatów w kształcie gwiazdy i charakterystycznego smaku ogórka. W postaci mikrogreenów ogórecznik pozwala w wygodny i szybki sposób cieszyć się smakiem ogórka bez konieczności uprawiania pełnowartościowych roślin. Mikrogreeny ogórecznika mają jasnozielone liście o owalnym lub łyżkowatym kształcie z delikatnymi ząbkami. Cechą charakterystyczną ogórecznika jest to, że liście (nawet w postaci mikrogreenów) mają delikatny meszek – drobne struktury przypominające włoski. Nie martw się, na etapie mikroziół włoski te są bardzo delikatne i całkowicie jadalne; nadają one „aksamitną” teksturę na języku, a nie kłujące uczucie. W rzeczywistości łodygi i liście są soczyste i przyjemnie chrupiące, dzięki czemu mikroziółki ogórecznika można spożywać w dużych ilościach, a nie tylko jako dodatek.

Smak jest niezwykle podobny do świeżego ogórka, co często zaskakuje osoby, które próbują go po raz pierwszy. Wyobraź sobie, że gryziesz soczystego ogórka – ten chłodny, wodnisty, zielony smak – i właśnie to zapewni kilka mikroliści ogórecznika. Jest w nim również subtelna słodycz i ziołowa nuta, nieco przypominająca bardzo łagodny smak melona lub cukinii. Dzięki temu mikroliście ogórecznika doskonale nadają się do dodania orzeźwiającego elementu do potraw. Nie wprowadzają one żadnej goryczy ani pikantności, a zamiast tego nadają czysty smak.

Zastosowanie kulinarne: Ze względu na swój ogórkowy profil, mikrogreeny z ogórecznika dobrze komponują się z lekkimi i kremowymi smakami. Dodaj je do zielonej sałatki, aby uzyskać naturalny posmak ogórka bez dodawania ogórka (świetne rozwiązanie zimą, kiedy ogórki są poza sezonem). Bardzo dobrze komponują się z nabiałem: spróbuj ich w kanapce z serem śmietankowym, na zupach kremowych lub zmiksowanych w dip jogurtowy (mogą wzbogacić tzatziki, dodając dodatkową nutę ogórkową!). Kucharze używają również mikroliści ogórecznika w koktajlach i napojach – na przykład jako dodatek do drinka gin z tonikiem, zmiksowane w koktajlu dla uzyskania ziołowego posmaku lub po prostu jako ładna zielona dekoracja lemoniady lub mrożonej herbaty (nie więdną od razu i dodają aromatu). Mogą być ciekawym dodatkiem do kanapek i wrapów, nadając im chrupkość i świeżość – zastąp sałatę w kanapce herbacianej mikrogreenami z ogórecznika, aby uzyskać dodatkową warstwę smaku. Ponadto są one czasami używane do dekoracji deserów i misek z owocami, ponieważ ich chłodny smak może uzupełniać owocowe i kwiatowe desery (kwiaty ogórecznika są używane w słodyczach, a mikrogreeny mają podobną wszechstronność). Jeśli lubisz kreatywne gotowanie, możesz również przygotować sorbet lub granitę z mikrogreenami z ogórecznika – wyobraź sobie sorbet ogórkowy, mikrogreeny świetnie komponują się z odrobiną cytryny i cukru, tworząc mrożony przysmak oczyszczający podniebienie.

Odżywianie i zdrowie: Ogórecznik był tradycyjnie ceniony jako zioło lecznicze (często spożywane w postaci naparu lub olejku). Mikrogreeny zawierają niektóre z tych zdrowych składników w postaci surowej. Są dobrym źródłem witaminy C (dla zdrowia układu odpornościowego) i witaminy K (dla krzepnięcia krwi i zdrowia kości), a także witamin z grupy B, takich jak kwas foliowy (B9) dla syntezy DNA. Zawierają również minerały, takie jak żelazo (dla krwi) i wapń (dla kości). Ogórecznik jest szczególnie znany z kwasu gamma-linolenowego (GLA), kwasu tłuszczowego omega-6 występującego w jego nasionach i liściach, który ma działanie przeciwzapalne. W mikrogreenach zawartość tłuszczu jest niska, ale śladowe ilości GLA mogą być obecne wraz z innymi polifenolami i przeciwutleniaczami. W przeszłości ogórecznik nazywano „ziołem radości”, ponieważ uważano, że poprawia nastrój i dodaje odwagi. Chociaż nie możemy obiecać, że sałatka doda Ci odwagi, to jej pobudzający aromat i wartości odżywcze mogą rzeczywiście poprawić samopoczucie! Mikrogreeny mają również właściwości nawadniające (podobnie jak ogórek), ponieważ zawierają dużo wody. Warto pamiętać, że ogórecznik (podobnie jak wiele innych zielonych mikrolistki liściastych) zawiera niewielkie ilości alkaloidów pirolizydynowych w dojrzałych roślinach, które w dużych dawkach nie są dobre dla wątroby. Jednak w fazie mikroziół i przy normalnym stosowaniu kulinarnym ich poziom jest bardzo niski i nie ma powodów do obaw. Po prostu unikaj spożywania absurdalnych ilości dziennie. Przy normalnym spożyciu mikroziół ogórecznika są one wspaniałym, zdrowym dodatkiem do diety.

INSTRUKCJA UPRAWY

Jak uprawiać mikrogreeny z ogórecznika lekarskiego?

Uprawa mikrogreenów z ogórecznika jest dość łatwa – nasiona są większe i nie rosną tak szybko jak niektóre mikrogreeny, ale nie wymagają zbyt wielu specjalnych zabiegów.

1. Moczenie (nie jest wymagane): Nasiona ogórecznika mają nieco nieregularny kształt (małe, ciemne, pomarszczone grudki), ale nie wymagają wstępnego moczenia. W rzeczywistości moczenie może sprawić, że staną się śliskie i trudniejsze w obróbce. Wystarczy wysiać je na sucho; wykiełkują w ciągu tygodnia.
2. Podłoże do siewu: Użyj standardowej ziemi doniczkowej lub włókna kokosowego. Mikrogreeny z ogórecznika lubią dobre drenaż. Napełnij tacę około 1 calem zwilżonego podłoża i wyrównaj je. Nasiona wysiewaj równomiernie na całej powierzchni. Ponieważ nasiona ogórecznika są nieco większe (~5-6 mm), można je nieco rozłożyć – należy dążyć do średniej gęstości (około 50 nasion na tacę 10x10 lub ~70 g na tacę 10x20). Jeśli będą zbyt gęsto, ich grube łodygi mogą się przepychać; jeśli będą zbyt rzadko, plon będzie niski – znajdź równowagę (nie przeszkadza im też trochę miejsca, aby wyrosły szerokie liście). Po rozsypaniu nasion delikatnie wciśnij je w glebę. Możesz przykryć je bardzo cienką warstwą gleby (~2-3 mm) lub po prostu pozostawić wciśnięte. Nie potrzebują one całkowitej ciemności do kiełkowania, ale przykrycie pomaga na początku w utrzymaniu wilgotności.
3. Kiełkowanie: Przez pierwsze kilka dni przykryj tacę pokrywką lub inną tacą, aby stworzyć wilgotne środowisko. W optymalnych warunkach kiełkowanie ogórecznika trwa około 4-6 dni. Utrzymuj temperaturę na poziomie około 20-22°C. Sprawdzaj je codziennie: ponieważ nasiona nie mają śluzowatej powłoki, nie powinny się zbrylać, ale potrzebują stałej wilgotności. Jeśli wierzch zacznie wysychać, spryskaj je wodą lub lekko podlewaj. W ciągu 3-4 dni można zauważyć, że niektóre nasiona pęcznieją i pojawiają się białe końcówki korzeni. W ciągu 5-6 dni wiele nasion powinno wykiełkować. Kiełkowanie ogórecznika może być nieco nierównomierne; niektóre nasiona mogą wykiełkować dzień lub dwa później niż inne – jest to normalne. Uwaga dotycząca pleśni: Nasiona ogórecznika są dość grube, ale generalnie nie są zbyt podatne na pleśń, o ile nie są nadmiernie nawadniane. Należy jednak upewnić się, że nie ma stojącej wody. Opcjonalnie można zapewnić nasionom krótki okres „przewietrzania” każdego dnia, podobnie jak w przypadku innych mikroorganizmów – odkryć na 30 minut, aby mogły oddychać, a następnie ponownie przykryć – ale zazwyczaj nie jest to tak istotne, jak w przypadku nasturcji lub słonecznika.
4. Światło i wzrost: Gdy około 75% nasion wykiełkuje (powiedzmy około 5-6 dnia), należy zdjąć pokrywę i wystawić tacę na światło. Mikrogreeny z ogórecznika są początkowo nieco wrażliwe na silne bezpośrednie światło słoneczne. Zaleca się uprawiać je pod lampami do uprawy lub w pośrednim świetle słonecznym. Jeśli umieścisz je na zewnątrz w pełnym słońcu, ich delikatne liście mogą więdnąć, a brzegi mogą żółknąć. W pomieszczeniach dobrze sprawdzają się lampy LED lub fluorescencyjne do uprawy roślin, działające przez 12-16 godzin dziennie. Lampy należy umieścić w umiarkowanej odległości (nie potrzebują one tak intensywnego światła jak amarantus czerwony, który potrzebuje go do uzyskania koloru – ogórecznik jest zielony i rozwija się dobrze przy normalnym natężeniu światła). Temperatura może być umiarkowana; co ciekawe, mikrogreeny ogórecznika mogą tolerować nieco niższe temperatury i nadal rosnąć (nawet do 15°C), choć będą rosły wolniej. Chłodniejsze warunki uprawy mogą czasami zmniejszyć ryzyko pleśni. Zazwyczaj idealna jest normalna temperatura pokojowa. Podlewanie: Teraz, gdy już rosną, podlewaj je najlepiej z boku lub od dołu. Łodygi ogórecznika są mocne, ale ich liście są miękkie; staraj się nie moczyć liści. Można użyć konewki z dziobkiem, aby podlać glebę na krawędziach tacy, lub po prostu wlać wodę do dolnej tacy, jeśli jest używana. Gleba powinna być stale wilgotna — ogórecznik ma stosunkowo grube korzenie, które pobierają dość dużo wody. Należy jednak unikać nadmiernego podlewania; rzadkie podlewanie jest zalecane, ponieważ rośliny nie lubią być stale przemoczone. Zasadniczo należy podlewać obficie, a następnie poczekać, aż wierzchnia warstwa gleby zacznie wysychać, zanim ponownie podleje się rośliny.
5. Uwaga dotycząca zaciemnienia: Niektórzy hodowcy początkowo trzymają ogórecznik w ciemności przez 5-6 dni, aby zachęcić go do rozrostu. Może to pomóc uzyskać nieco dłuższą łodygę. Można poeksperymentować: jeśli pierwsza próba da bardzo krótkie mikrogreeny, następnym razem należy przedłużyć zaciemnienie o dzień lub dwa. Jednak generalnie ogórecznik osiągnie około 2 cali wysokości nawet przy normalnym harmonogramie.
6. Charakterystyka wzrostu: Zauważysz, że mikrogreeny wyrastają z dwoma grubymi liśćmi nasiennymi (liśćmi nasiennymi), które są mięsiste i owalne. Na liściach może być widoczny niewielki meszek. Początkowo mają one dość jasnozielony kolor, który staje się nieco ciemniejszy w miarę nasłonecznienia. Rosną one stosunkowo równomiernie. Jedna rzecz: unikaj bezpośredniego nawiewu wentylatora na ogórecznik w pierwszych dniach wzrostu, ponieważ jego włoski mogą szybciej wysychać. Lepiej jest zapewnić delikatną cyrkulację powietrza w pomieszczeniu, a nie kierować wentylator bezpośrednio na rośliny, dopóki nie urosną nieco. Mikrogreeny ogórecznika są średniej wysokości – zazwyczaj nie przewracają się, ale jeśli zauważysz, że się przechylają, obróć tacę, aby wyrównać ekspozycję na światło. Należy również pamiętać, że ogórecznik nie lubi zbytniego ciepła – przy temperaturze powyżej 24°C mogą pojawić się oznaki więdnięcia lub żółknięcia. Należy zapewnić im komfortowe warunki, bez nadmiernego ciepła.
7. Termin zbiorów: Mikrogreeny z ogórecznika są zazwyczaj gotowe do zbioru w ciągu 10-15 dni od wysiewu. Dobrym wskaźnikiem jest moment, w którym całkowicie otworzyły się liścienie i być może pojawiły się pierwsze prawdziwe liście (prawdziwe liście ogórecznika są małe i owłosione; można je zbierać, zanim urosną, ponieważ liścienie mają najwięcej smaku). Idealna wysokość to około 5 cm. Jeśli poczekasz zbyt długo (ponad 3 tygodnie), mogą stać się zbyt owłosione, a łodygi nieco włókniste. Dlatego lepiej zbierać je na czas.

Zbiór: Użyj nożyczek lub ostrego noża i tnij tuż nad ziemią. Łodygi ogórecznika są soczyste, więc podczas cięcia poczujesz ich chrupkość. Staraj się zbierać, gdy rośliny są suche (jeśli podlewałeś je tego dnia, pozwól im nieco wyschnąć, aby uniknąć zbyt dużej wilgoci podczas cięcia). Obchodź się z nimi delikatnie; choć nie są tak delikatne jak amarantus, mogą się zgnieść, jeśli zostaną zgniecione. Zbierz garściami zielone liście na jasnych, chrupiących łodygach. Natychmiast po zbiorach, jeśli nie zamierzasz ich od razu spożyć, dobrze jest schłodzić je w lodówce – dzięki temu zachowają swój smak i jędrność. Można je przechowywać (nieumyte) w przewiewnej torbie lub pojemniku z suchym ręcznikiem papierowym. Zazwyczaj można je przechowywać w lodówce do 7 dni, ale najlepszą jakość zachowują przez pierwsze 3-5 dni. Umyte mikroliście ogórecznika mają tendencję do szybszego psucia się, dlatego zaleca się mycie ich tuż przed użyciem, a nie przed przechowywaniem.